Hoe ging en ga ik om met deze Corona-periode?

De Coronatijd gaf en geeft me onverwacht veel rust. Ik kwam erachter dat ik na een hectisch ‘Prikkels-bijten-niet-jaar’ de ontspanning kennelijk nodig had. Was het allemaal fijn? Nee hoor! Ook ik heb na de eerste rust mijn zorgen en twijfels gehad over mijn bedrijf en het welzijn van mijn gezin. Ik had verdriet dat mijn jongste geen fijn groep 8 jaar heeft. Geen kamp, geen extra activiteiten en misschien ook geen musical terwijl hij daar zo naar toe leeft. Het zijn normaliter mijlpalen in een kinderleven. En dat wordt hem ontnomen.
Ik crashte ook in het begin met de combi thuiswerken en thuisonderwijs. Ondanks dat mijn kinderen erg zelfstandig hun werk oppakten, waar ik trots bij voelde, voelde ik een soort verplichting om continue aanwezig te zijn als moeder en als juf. Tja en dan krijg ik dus een aantal flinke jankmomenten, waardoor ik kon voelen waar mijn moeder en juf rollen thuis in het geding kwamen met mijn eigen behoeftes.

De eerste week had ik echt vakantie. En toen volgden twee onrustige weken vol gepieker en scenario’s. Na drie weken had ik een omslagpunt. Er kwam een soort overgave en ik genoot van de rust, de ruimte om thuis lekker te kunnen klussen te tuinieren. Wat hebben we veel in de verf gezet, binnen en buiten. En de nieuwe heg eindelijk gepoot.
Uiteraard heb ik veel in het zonnetje gezeten. Ik genoot van de lente en ik heb in tijden niet zoveel gefietst en gewandeld. We hebben zoveel mooie nieuwe plekken in onze directe woonomgeving ontdekt! Van een prachtig klompenpad, tot nieuwe fietspaden door de weilanden langs watertjes tot kleine vogelgebiedjes. We zoeken het vaak te ver van huis was mijn conclusie. Het hielp me om me te focussen op mijn eigen omgeving en invloedsfeer.

Vrijheid

En tussendoor werk ik waar het kan. De complete online training krijgt een complete update en ik heb al heel wat filmpjes en werkbladen toegevoegd! Samen met Sandra Kleipas in Belgie deed ik spontaan mijn eerste Instalive. Wat was dat leuk! En ik ontdekte dat ik ook mijn dagtraining online kon geven.

In de eerste week was ik bang voor onderprikkeling en kocht ik 3 online programma’s: Qigong, mandala’s tekenen en een sportabonnement…. om eerlijk te zijn. Ik heb er vrijwel niets mee gedaan….Hilarisch, want stuk voor stuk hartstikke leuke programma’s. Ik heb me niet verveeld. Ik had een ongekend gevoel van vrijheid doordat mijn agenda niet meer werd bepaald door werk, schoolgaande en sportende kinderen en de plannetjes dienden zich vanzelf in het moment aan. Het default mode systeem ging van piekeren naar creativiteit. Heerlijk. Wat een tegenstrijdigheid in een periode waar we juist minder vrijheid hadden en nog steeds hebben. 

​Iedereen was thuis, iedereen deed zijn eigen ding en toch waren we samen. We lunchten gezellig en te lekker gezien mijn Coronakilo’s ;-).  Ik denk dat het maar vier keer even kort heeft gedonderd omdat we elkaar in de weg zaten. En iedereen had om de beurt wel eens een depri of chagrijnige offday. En dat lijkt me normaal. Ik vind het een mooie periode om op terug te kijken. Want sinds maandag ben ik weer ‘live aan het werk’. Vandaag ging mijn jongste weer naar school.  Het leven normaliseert iets. In juni mag ik gelukkig weer trainen. En die 1,5 meter? Tja ik vind het niets, maar houd me eraan. Het is maar tijdelijk zeg ik steeds tegen mezelf. Ik houd vertrouwen dat dit echt niet het ‘nieuwe normaal’ is. Het gaat tegen de menselijke natuur in.

Nieuws en Social media

Ik liet me in het begin af en toe meeslepen met alle berichtgeving over Corona op Social Media en nieuws, totdat ik mezelf na 1,5 week een ‘nieuwsdieet’ gaf en meer met humor de situatie benaderde. Wat een verademing. Ik vond en vind het zo heftig om te ervaren dat de polariteit in Nederland zo extreem toeneemt. ​​De een wordt steeds feller in alle WHO en RIVM richtlijnen en de ander in de alternatieve visies tot aan steeds heftiger complot- of compleettheorieën. En heel veel mensen zijn zo overtuigd en zeker van zijn of haar gelijk en laat dit vaak soms bij het agressieve af weten. ‘Zij’ en ‘Wij’ heeft nog nooit iets goeds opgeleverd. Twee negatieve kanten van dezelfde medaille: beiden op angst en wantrouwen gebaseerd. Dat maakt de wereld echt niet mooier.


​Het niet weten…het mag er zijn​

Terwijl…. we weten het niet… het is onduidelijk… het is onzeker. En juist dat vinden veel mensen lastig. Het niet weten er te laten zijn. De meeste mensen vinden het fijn houvast te voelen bij een standpunt en deugt ‘de andere kant’ gelijk niet. 
​Ik ben geen specialist en ik zit niet aan tafel bij de beslissers en de knoppendraaiers. Dus wat is de waarheid. Ik heb geen idee, ik hoop vooral dat we naar elkaar blijven luisteren, kijken waarom er kritische geluiden zijn, wat daar de intentie van is, hoe we dat kunnen verbinden. Ik zoek de nuancering, relativering en verbinding. En tegelijkertijd mis ik dat ook zo erg in de media. Want wat ervoor nodig is, is toegeven dat we het allemaal niet precies weten wat waar is, niet waar, wat wijsheid is en wat niet. Dit hebben we niet eerder meegemaakt.
​Ik zou willen dat we niet alleen medisch kijken, maar ook economisch, mentaal-emotioneel, sociaal, cultureel… vooral vanuit verbinding en menselijkheid.

Het lukt mij niet om positie te kiezen, een kant te kiezen, een duidelijke mening te hebben. Ik steek niet mijn kop in het zand, ik lees zo min mogelijk, maar 1x per dag wat er zoal rond gaat, en stop als ik voel dat het genoeg is (dan slaat mijn eigen gemoedstoestand om in onrust). Ik vind het zorgwekkend dat er censuur is, zelfs censuur van wetenschappers, artsen die kritisch zijn. Wie bepaalt wat nep en echt is? Ik loop leeg op al die negativiteit. Als kind hield ik al niet van de heftige discussies in mijn familie over politiek en dat is eigenlijk altijd gebleven. Ik kom uit een zogenaamd ‘Rood’ nest. En het temperament van mijn familieleden kon hoog oplopen. Ik vond het al snel ‘ruzie of negatief’ terwijl andere mensen juist enorm genieten van een goede discussie. 

​​Dus ik kies voor een kader waar ik me zo goed mogelijk houd aan de richtlijnen en daarbinnen ‘gewoon mijn ding’ te doen, bij mezelf blijf en voel dat ik het gewoon niet weet. En dat dit mag. En dat onrust of een duidelijk statement me geen steek verder helpt. Dus kies ik ervoor om weer lekker aan het verven te gaan, een video op te nemen of een cake op Koningsdag bak met mijn zoon voor ons en de buren. Dat maakt me dan blijer dan me druk te maken over welk bericht wel of niet klopt en bewijs te gaan zoeken. Ik neem het voor kennisgeving aan.

Laten we naar elkaar blijven luisteren, respect te hebben voor alle keuzes die iedereen maakt, meer vanuit vertrouwen elkaar benaderen, elkaar minder te bekritiseren, te glimlachen om de idiote situaties die ontstaan door de 1,5 meter regel. Een mooie toevoeging aan alle angst en onzekerheid. Ik glimlach me suf in de supermarkt. Mooie momentjes van verbinding.
Enne even een extra persoonlijke noot: herinner je dat er ook gewoon Hooikoorts bestaat in deze periode :-). Ook in de supermarkt.

Saskia Klaaysen
12 mei 2020

Schrijf je in voor de GRATISonline minicursus "JOUW HSP 4-daagse"

Wil je meer weten over wat HSP wel en niet is? Wat de wetenschappelijke HSP feiten zijn? Kennis maken met de 4 totaal verschillende typen HSP? Alles over onder- & overprikkeling leren? Jouw valkuilen & kwaliteiten bepalen? En gratis oefeningen & testen? Schrijf je dan in voor de JOUW HSP 4-daagse. En ontvang 4 dagen een mail met een link naar het cursusmateriaal (video, mp-3, opdrachten & theorie).

Gratis minicursus JOUW HSP 4-daagse

Dankjewel voor je inschrijving! Je ontvangt zo direct je eerste email (check ook je spam of reclamefolder!)