Hoera! Mijn opleiding bij Stephan Hausner bij het Hellinger Instituut is afgerond. Stephan Hausner is net als Bert Hellinger een autoriteit op het gebied van systeemopstellingen. Stephan is gespecialiseerd in opstellingen en ziekten en heeft meer dan 20 jaar ervaring op dit gebied.  Stephan heeft honderden workshops gefaciliteerd in 20 landen op 4 continenten. Hij gaat uit van het principe dat alle genezing, zelf-heling is, en werkt aan het creëren van een omgeving waar zelf-heling kan plaatsvinden.

In zijn boek “Zelfs als het me mijn leven kost” geeft Stephan een beeld van het helende vermogen van systeemopstellingen, en de wederzijdse effecten van familie dynamiek en ziekten. Uiteraard is een reguliere medische behandeling noodzakelijk. Opstellingen kunnen complementair worden ingezet voor de ondersteuning van het zelfhelend vermogen.

Ik ben erg onder de indruk geraakt van zijn integere manier van kijken, invoelen en werken met opstellingen. Hij heeft me veel geleerd over de relatie die je met je cliënt hebt, en de innerlijke houding van de therapeut in de cliënt benadering. Hij blijft continue bij de cliënt en voelt en ervaart waar de problematiek, de vraagstelling en de opstelling in het lichaam van de cliënt resoneert. Dat is zijn belangrijkste informatiebron. Niet de opstelling. Stephan: ‘We hebben geen idee wat we doen, we kunnen alleen maar vertrouwen op het lichaam van de cliënt. Wat gebeurt daar, hoe reageert het op het proces van de opstelling. De opstelling is net als de ijsberg. We zien maar 3% en de opsteller bepaalt wat er te zien is”.
“Dat is ook de reden dat hij een opstelling zomaar kan stoppen, omdat het niets doet met het lichaam van de cliënt. En dat is voor hem leidend. Hij vindt dat veel opstellers geobsedeerd raken door het plaatje van de opstelling. Dat is dan volgens Stephan een prachtige illusie, maar niet de realiteit die het lichaam van de cliënt laat zien.”

Hij laat met zijn opstellingen zien hoe de symptomen van ziekte gerelateerd zijn aan het familiesysteem. Vaak staan symptomen voor uitgesloten leden of gebeurtenissen in de familiegeschiedenis.  Ziektes openbaren zich bij significante veranderingen in leefsituaties (adolescentie, verloving, trouwen, 1e kind, scheiding). Dat zijn namelijk allemaal stappen om weg te gaan van het gezin van herkomst. Kennelijk ontstaat er een loyaliteitsconflict.

“De symptomen zijn soms in de opstelling weg, maar in het echte leven niet. Vaak mist er dan een persoonlijke stap van de cliënt om te integreren. Het terugtrekken van het symptoom is volgens Stephan niet gerelateerd aan de kennis over de familiegeschiedenis maar het gaat meer om de openheid, houding van de cliënten en het toestaan. De overgave om de informatie het lichaam in te laten. De volgorde volgens Stephan: reconnectie met de ziekte, erkenning/waardering van de ziekte en oorsprong geeft integratie in het lichaam en vervolgens transformatie.”